اجرائی کشوری

نگاهی به تاریخچه بازی های ایران و روسیه

تیم ملی ایران امشب ساعت ۱۹:۳۰ به وقت تهران در یک بازی دوستانه در شهر ابوظبی با تیم ملی روسیه بازی خواهد کرد… گرچه این بازی اولین مصاف دو تیم در طول تاریخ دو کشور و با نام روسیه صورت می گیرد اما با توجه به اینکه نام اسبق این کشور شوروی سابق بوده است ایران قبلاً با تیم ملی شوروی بازی کرده است. به هر جهت در سالهای دهه اول قرن چهاردهم شمسی یعنی در سال ۱۳۰۴ تیم ملی ایران برای انجام چند بازی دوستانه راهی باکو شد. در طول سال های اولیه فوتبال در ایران، چندین تیم باشگاهی و منتخب از شوروی به تهران آمد و دیدارهای دوستانه ای را با تیم منتخب تهران و تیم ملی برگزار کردند. در پاییز ۱۳۰۸ تیم منتخب جمهوری آذربایجان شوروی به تهران آمد و در ۳ بازی دوستانه با نتایج ۱۱- صفر، ۴- صفر و ۳-۱ تیم منتخب تهران را برد. همچنین در پاییز ۱۳۲۳ تیم دینامو تفلیس از شوروی به تهران آمد و در دو بازی دوستانه با نتایج ۵- ۱ و ۴- صفر تیم ایران را شکست داد. در طول سال های دهه ۳۰ و ۴۰ نیز تیم ملی بارها برای اردوی تدارکاتی و بازیهای دوستانه به شوروی رفت و بازیهای دوستانه ای را در آذربایجان، ارمنستان، گرجستان و اوکراین برگزار کرد.اما هیچکدام از آن بازیها با تیم ملی شوروی نبود.ایران و شوروی در طول تاریخ در ۳ بازی رسمی باهم روبرو شده اند. اولین بار در المپیک ۱۹۷۶ و در مرحله یک هشتم نهایی بود که ایران و شوروی در روز ۳ مرداد ۱۳۵۵ باهم روبرو شدند. بازی دو تیم در استادیوم مونی سیپال شهر شربروک و در حضور حدود ۶ هزار نفر تماشاگر برگزار شد و داوری از کلمبیا این بازی را سوت زد. در تیم شوروی چهره های سرشناسی مثل اولگ بلوخین، لئونید بوریاک، لئونید نازارنکو حضور داشتند که با رهبری والری لوبانفسکی به زمین آمده بودند. شوروی با دو گل دقایق ۴۰ و ۶۷ در مقابل تک گل پرویز قلیچ خانی پیروز شد و ایران با المپیک خداحافظی کرد. این آخرین بازی ایران در تاریخ بازی های المپیک بود.ایران در آن بازی عالی بازی کرد و زمانی که حذف شد همه تماشاگران برای تیم ملی دست زدند و تشویقش کردند.بازیکنان ایران با اشک و اندوه زمین بازی را ترک کردند. دومین رویارویی دو تیم در یک بازی دوستانه در روز ۱۵ شهریور ۱۳۵۷ و در ورزشگاه آزادی بود. این بازی در حضور ۲۵ هزار تماشاگر و با قضاوت الدینگر آلمانی برگزار شد. بلوخین و بوریاک دوباره در ترکیب تیم شوروی به رهبری نیکیتا سیمونیان حضور داشتند و واگیز خیدیاتولین در دقیقه ۱۷ تک گل شوروی را زد و با همین گل پیروز شد. این آخرین بازی تیم ملی در دوره قبل از انقلاب بود و حشمت مهاجرانی برای آخرین بار روی نیمکت تیم ملی نشست. در تیم ملی ایران بازیکنانی نظیر کربکندی، سید علیخانی، عبداللهی، روشن، برزگری و قاسمپور به میدان رفتند.اما شش سال بعد سومین و آخرین رویارویی رسمی تیم ملی ایران با شوروی در ۸ بهمن ۱۳۶۳ برگزار شد که در جام نهرو هند باهم روبرو شدند. بازی در استادیوم مهارجه شهر کوچین و در حضور ۷۰ هزار تماشاگر و با قضاوت داوری از هند برگزار شد و شوروی با دو گل آندره زیگمانتوویچ و اولگ پروتاسوف ایران را ۲- صفر شکست داد. حضور رنات داسایف دروازه بان بزرگ و نوستالژیک شوروی در دهه ۸۰ میلادی در درون دروازه تیم حریف که بازوبند کاپیتانی را بر بازو بسته بود، از نکات جالب توجه این بازی بود.البته جالب اینجاست به جز این ۳ بازی رسمی، تیم ملی ایران چند بازی مقابل تیم امید شوروی و همچنین تیمهای باشگاهی روسیه انجام داده است که به نتایج و تاریخ این بازی ها اشاره می کنیم:
۲۳ اسفند ۱۳۴۷- جام دوستی(تهران): ایران صفر- اسپارتاک مسکو ۲
۲۴ مهر ۱۳۴۹- بازی دوستانه(مسکو – شوروی سابق): ایران صفر- زسکا مسکو ۱
۲۷ مهر ۱۳۴۹- بازی دوستانه(ولگاگراد شوروی سابق): ایران ۱- استال ولگاگراد صفر
۲۲ تیر ۱۳۵۳- جام ایران(تهران): ایران ۱- امید شوروی صفر
۲۴ تیر ۱۳۵۴- جام ایران(تهران): ایران صفر- امید شوروی ۱
۱۰ مرداد ۱۳۵۶- بازی دوستانه(تهران): ایران ۱- امید شوروی ۱

۲۹ بهمن ۱۳۶۸- بازی دوستانه(تهران): ایران صفر- امید شوروی ۱
یکم اسفند ۱۳۶۸- بازی دوستانه(تهران): ایران صفر- امید شوروی ۱
۱۸ مهر ۱۳۷۱- بازی دوستانه(تهران): ایران ۱- لکوموتیو مسکو ۱
۲۰ مهر ۱۳۷۱- بازی دوستانه(تهران): ایران ۲- لکوموتیو مسکو صفر